Als kind in Frankrijk
LEES OOK DE REACTIE VAN ENKELE OUDERS. IMMERS DÁÁR DOEN WIJ EN U HET VOOR! (Hij staat onderaan deze pagina)
Net als in 2004 , 2005 en 2006 heeft onze Stichting "Als Kind in Frankrijk" weer samen met Kico een kinderweek van 22 tot 29 oktober 2007 op de Mas georganiseerd.
Het was weer een geweldige week met dit jaar ook nog eens goed weer. We hebben zowaar regelmatig buiten kunnen eten en dat was natuurlijk een extra cadeau.
De groep kinderen die Kico uitgezocht had leek rustiger dan vorige jaren, maar dit kan ook te maken hebben gehad met het feit dat wij er beter op voorbereid waren.
De reis was in ieder geval rustiger. Mede dankzij busmaatschappij BBA tours hebben we voor de 2e keer voor een vriendelijke prijs een bus met chauffeur voor een week meegekregen. Het was een grote bus die uiteraard niet ons pad op kon. Met ons vrachtautootje zijn we de 12 kinderen en hun 5 koppige begeleiding gaan ophalen. Volgens vele kinderen was dit een “vette” start van hun Franse week. De kosten van de bus werden grotendeels betaald met de bijdragen van u als mas vacantieganger
Ook dit jaar zat elk kind weer in een groep van 3 met 1 leiding. De 5de Kico-er was de coördinator van het geheel. Uiteraard was Bastian (mijn broer) er ook weer bij. Bastian heeft alles in Nederland geregeld en is de contactpersoon tussen de stichting" Als Kind In Frankrijk", Kico en de Mas Blanc.
Hoe zag een gemiddelde dag er uit:
We begonnen met een uitgebreid ontbijt. Na veel geslijm ontvingen sommige zelfs een ontbijt op bed. Na het ontbijt vertelde de Kico coördinator (Cinthia) door middel van een koord met daaraan Pictogrammen opgehangen, wat de dag zou gaan brengen. Voor sommige kinderen een belangrijk detail, om " in de pas" te blijven lopen
Soms ging de groep een gezamenlijk spel doen en vaak waren er keuzes zoals sport, schilderen, wandelen, zwemmen, hutten bouwen en nog veel meer. Ook hielpen op de meeste dagen een aantal kinderen en een begeleider Willy de kok, met het bereiden van de lunch. We hebben de Franse traditie om ’s middags warm te eten ook deze week volgehouden. Dit was volgens sommigen wel een beetje wennen.
Na het middageten werd er weer veel gespeeld en gedanst.
Minimaal 5 keer per dag werd het kamplied gezongen. Een eigen gemaakte tekst op een nummer van Chipz, een hippe zanggroep. Uiteraard kon na 2 dagen iedere Masser dit, prachtige en melodieuze, nummer dromen.
Het avondeten bestond uit een broodmaaltijd en omdat de avonden steeds langer werden konden we er ook al snel op uit voor nachtwandelingen. Maar niet voordat de leiding het journaal (de gebeurtenissen van de dag) en de soap had gespeeld. De soap was een mooi verhaal over een Franse prinses die haar echte liefde nog net op tijd ontdekken zou. De kinderen zaten er helemaal in en je kon tijdens de voorstelling een speld horen vallen.
Na de avond activiteit ging iedereen naar bed om de mooie dag te verwerken tijdens een goede nachtrust.
Één dag zijn we naar de Cocaliere grotten geweest. Buiten regende het een beetje en omdat we de bus tot onze beschikking hadden was dit een mooi uitstapje.
We willen de Mas gasten die dit project gesponserd hebben, namens Kico en Stichting Als Kind in Frankrijk, hartelijk bedanken.
Vriendelijke groet,
Le Mas Blanc
Bas Tim en Mikel de Rooij
Ps: een paar dagen nadat de kinderen vertrokken waren kregen we het volgende REACTIE van de ouders van een kind.
We hebben hun toestemming om gedeeltes van deze mail op deze pagina te publiceren. Bij deze dus.
Hallo lieve Mas Blanc mensen,
Sinds nu het 2e schooljaar zit onze dochter op bijzonder onderwijs. Ze was in gedrag en ontwikkleing in een opbouwende fase ....totdat ze opnieuw hier in haar dorp door oud klasgenootjes sexueel misbruikt werd. Een aangifte en gesprekken met politie heeft haar allemaal geen goed gedaan hoewel de betrokken ambtenaren erg lief waren.
We vielen terug in hulpverlening . Ze werd agressief en trok de gordijnen uit het plafond. Door een hulpverlenende instantie werden we naar jullie website geloosd. Even uitpluizen en je ziet dan een hoop en op foto's lachende kinderen. Tja dat hadden we Sanne al lang niet meer zien doen.
Je zoekt en kijkt naar iets waarvan je denkt dat ze dat aan kan en je probeert heel voorzichtig een inschrijving voor de weekenden van vrijdag t/m zondag. Er zijn nog wat dingen niet duidelijk en na een telefoontje zit ze zomaar met de vraag of ze naar Zuid-Frankrijk wil. Het idee voor ons als ouder was best beangstigend ... vreemde mensen , omgeving en ver weg en wie en wat is de Mas Blanc en kico.Tja ...
Een grote spaning bouwde zich op op het moment van de wetenschap dat Sanne meemocht. We proberen haar zo goed mogelijk voor te bereiden op de grote reis met leuke kinderen en mensen die begrijpen hoe belangrijk het is om een kind een glimlach op het gezicht te toveren. De angst voor het onbekende leverde hier wat stress op maar ze probeert zich goed te houden. Sanne had weer iets waar ze naar uit keek. Voor ons was dit lang geleden dat ze dit op een leuke manier deed.
Veel vragen en 1001 keer de site lezen en foto's kijken was een goed hulpmiddel.
Dan vetrekt ze op de grote dag ..... leuke mensen Marco , Cinthia , Tim ,Bastian, Edgar , Joyce en persoonlijke begeleidster Ilona verzorgen de ontvangst in een omgeving die zich direct gestructureert laat aanzien en puur richting kinderen is opgezet. Het begint al met de kaartjes en de groep indeling.
Wij vertrekken naar een grote stilte want haar zusje van 8 is ook een paar daagjes logeren bij oma ...100 km van huis in Breda. We vragen ons af hoe ze het zal hebben. Het kan niet anders zijn dan dat ze het goed heeft. Je zag direct al dat de leiding contact met haar had iets wat ook niet zomaar gebeurt. Ze heeft een duidelijke keuze in wie ze wel of niet vertrouwen durft te stellen.
De week duurt voor ons net zolang als 3 weken. Met een gezonde dosis onrust wachten we gespannen af hoe ze terug komt.
Dan is het al weer tijd om ze te halen ....heb eigenlijk 1001 vragen maar wij als ouder zien al genoeg..... ze lacht ......knuffelt kinderen en grapt met de leiders/sters. Als je ons kon horen denken ....hadden jullie alleen maar verbazing gehoort . Werkelijk dit was onze Sanne van toen ze kleiner was en zo probeerde we haar op te voeden en der ogen veraadde meer dan we mochten hopen.
Nog altijd gonzen de namen van de leiders /s ters hier door het huis en komt het ene verhaal na het andere verhaal over , zwijnen , bergen , zembad , spelletjes ...maffe die lollige die en ga zo maar door ....ook over de kinderen niets anders dan goed .....en toen stil. Ze sliep .....Thuis en nu zondag nog steeds verhalen en het ene komt na het andere ......ook de mensen bij wie ze waren op de Mas Blanc hadden twee leuke kinderen waar ze moelijk afschied van heeft kunnen nemen en zelfs om heeft moeten huilen. Een wereld gaat weer open die lang tijd dicht is geweest en we hopen dat dit nog lang voort mag blijven duren. Deze dosis energie als medicijn voor haar afgelopen zware periode .....van 2 jaar
Wanneer een stichting met vrijwilligers je je kind terug geeft zoals ze ooit eens was ...mogelijk gemaakt door mensen die zich zo maar inzetten en spullen en dingen beschikbaar stellen maar met name de inzet en de mogelijkheid van de stichting is een onbetaalbaar medicijn.
Net lag ze lekker op bed en komt huilend naar beneden en heeft liefdes verdriet van een jongen met wie het "aan" was , een gevoel wat vreselijk is om te zien maar ze toont eindelijk emoties ...prachtig . Dit soort emoties heeft ze nimmer gedeeld of laten zien en wil er zelfs over praten .......
Bang dat het nooit meer terug zal komen, dat nu ze vakantie in Frankrijk gehad heeft, ze niet meer "gebruik" mag maken van de weekenden of misschien nog wel andere vakanties.
Dank jullie wel .... 1000 maal voor het terug geven van onze dochter zoals ze ooit eens was...... de duizend is slechts een te verwaarlozen getal bij wat het voor haar en ons betekend ......en hopen dat ze nu even vol kan houden .......
Gebruik onze reactie vooral om ook de mensen in Frankrijk te bedanken, dat ze dat prachtige huis gratis ter beschikking stellen en voor al dat lekkere eten zorgden, en de bus maatschapij en een ieder die het mogelijk heeft gemaakt om dit te verwezelijken...en zeker ook Marco , Cinthia , Tim , Edgar , Joyce en last but not least Ilona .
WILT U ALS MAS GAST OF LEZER DE STICHTING 'ALS KIND IN FRANKRIJK' STEUNEN/ klik hier
