Recepten uit de Franse keuken

Onze bron is nagenoeg leeg. Sinds maanden was er geen druppel regen meer gevallen. Peinzend kijk ik af en toe naar de berg die ons voorziet van koel helder top kwaliteit water, daarna een oogje op de lucht, kom op...... 

Vandaag is het dan eindelijk zo ver. We doen allemaal een vreugdedans. De eerste druppels miezeren uit de lucht, en meer gaat nog komen is de belofte. De natuur slaakt een opgeluchte zucht. De bloemen die ook zonder water hun best deden, steken dankbaar hun kopjes in de lucht en overal lopen de knoppen uit. Regen, regen, wat ben je fijn. Laat je druppels over me heen glijden en ik zal leven. 

Ons oog is gevallen op de bosviooltjes die hier overal staan. Wolken van geurend donkerpaars. Een genot om naar te kijken, maar ons kokshart fluistert: een evengroot genot om te eten. We hebben manden bosviooltjes geoogst ( gewone viooltjes mogen ook) en er het volgende mee gedaan:

Gesuikerde viooltjes (viola odorata)

2 dagen van tevoren: 
Schep 1 eetlepel arabisch gompoeder in een klein potje. Voeg een scheutje rozenwater toe, totdat het poeder onderstaat. Sluit het potje en laat het poeder oplossen. Na twee dagen is het klaar voor gebruik. 

Bereidingswijze: 
Pluk 's ochtends nadat de dauw is opgedroogd bosviooltjes. Verwijder voorzichtig de steeltjes. Neem een zachte kleine penseel en bestrijk de viooltjes met het Arabische gommengsel. Doop ze daarna in de poedersuiker en tik voorzichtig de overtollige suiker eraf. Leg ze te drogen op een rooster in de oven (maximaal 50°C). Na het drogen kunnen ze in een luchtdichte trommel bewaard worden. De viooltjes kleuren prachtig op een bosvruchten kwarktaart of een aardbeibavarois. Of plak ze met een drupje glazuur vast op een zelfgebakken koekje of chocoladebonbon voor een chic effect. 

Het parfum van de viola odorata was nog dagen door de hele Mas te ruiken. 

Met geurende groeten, Jolanda de Rooij en Marjolein Schinkel 

PS

Ook de wijsgeer Tagore was gecharmeerd van ons viooltje, Hij schrijft er als volgt over: 
"De stem der viooltjes langs de wegkant, aan welke de blik achtloos voorbijgaat, murmelt in deze vluchtige regels." ( en zeker ook in ons gerecht!)