Nieuwjaars Nieuwsbrief 2010 (19e editie)
Vanaf de Mas Blanc berg, waar de contouren van de omgeving al eeuwen niet veranderen, is het niet eenvoudig om in te schatten wat de turbulentie van wereldwijd omvallende en wel of niet geredde banken, voor de gemiddelde Mas gast betekent. Tel daarbij op het alfabet aan griep variaties dat u bedreigt ( Is het waar dat we al bij de Q zijn?), en u begrijpt dat we dit jaar extra benieuwd zijn naar hoe het met u gaat!
Op de Mas Blanc blijft het gevoel van tijdloosheid zijn rustgevende werk doen. De natuur maakt je kleiner en nederiger dan je je in de “mens gemaakte” grote stad voelt. De bedragen, die de overheid in 2009 uit de hoge hoed toverde, en die de tientallen miljarden als vanzelfsprekend overschreden, deden ons duizelen. Onwillekeurig krijg je de neiging om ook achter de Mas prijzen een nulletje te plakken. Niet lang. De nederigheid die de natuur je oplegt, smoort die verleiding in de kiem. Daardoor kunt u ook in het 2e decennium van de 21e eeuw in het vóór- en naseizoen nog een hele week op de Mas logeren voor minder dan 20 euro per persoon per dag!
Onze kastanjeboom toonde zijn dankbaarheid voor 3 jaren noeste blaadjes opraap arbeid, door tot ver in de zomer zijn blad te behouden. Niet dat hij niet meer gevonden werd door nieuwe generaties motjes, maar zijn herstel is onmiskenbaar.
De droogte die het jaar 2009 kenmerkte was vaak onderwerp van gesprek in de kranten en tussen onze Cevenolse buren. Wij willen u niet onthouden hoe onze, steeds maar ouder wordende buurvrouw mevrouw Colenson, reageerde op het zo lang uitblijven van elke hemelse druppel water. Opnieuw een bewijs van de kennis die opgeslagen ligt in het geheugen van de mens die generaties opgroeide met de natuur. Mevrouw Colenson, maakte zich geen zorgen. Haar hele leven had haar man, in de jaren dat kerstmis op vrijdag viel, het land veel vroeger dan normaal voorbereid op het zaaien en planten. Vlak voor de kerst ging het zaad dan de droge grond in. Overvloedige Kerstregens zouden het laten kiemen en aanslaan. Daarover bestond voor haar geen twijfel!
U begrijpt het al. Aan de droogte kwam een einde op de (zater) dag na kerst. Sindsdien is er elke dag een stevige bui die de grond goed nat houdt. Na onze ervaringen met het open haard hout, en Fleury met zijn ondergrondse rivier, waarover wij u eerder vertelden, had Jolanda haar overtuiging dat je gras echt niet in december kunt zaaien, laten varen.
Ze heeft kort voor de kerst alle kale plekken los geharkt en van voldoende zaad voorzien.
Kom straks in het voorjaar het resultaat maar controleren!
Omdat er weer een mooi en gedeeltelijk vernieuwd cursus aanbod is in 2010 sturen we een overzichtje mee. Maar ook dat u Pasen op de Mas kunt vieren is nieuw!
Oh ja! Woont u in Utrecht of omgeving? Noteer dan even, dat u de Mas Blanc kwaliteit terug zult vinden op www.van-doorn.nl
Goede wensen heeft u tijdens de achter ons liggende dagen veel ontvangen. Onze wens is, dat u en wij in 2010 veel te wensen hebben! Immers:
Als je gezond bent heb je véél wensen. Ben je niet gezond, dan heb je er maar één!
Veel vakantie plezier van ons allemaal en natuurlijk TOT ZONS
Jan de Rooij
NIEUWJAARS NIEUWSBRIEF MAS BLANC 2009
Ruim een jaar geleden besloot ik een eigen laptop te nemen. Jaren had ik mijzelf verteld, dat de digitale communicatie wel weer over zou waaien. Immers telefoneren en schrijven was toch veel persoonlijker en gezelliger. De Mas Blanc, haar ligging en de reden waarom ik mij er bijna 20 jaar geleden vestigde, waren mijn bondgenoten in dit struisvogelgedrag . Ik behoor waarschijnlijk nu tot de laatste golf “bekeerden” en zit dagelijks op mijn computertje de Mas Blanc berichten te beantwoorden. Nog wel met onhandig tweevinger getyp, maar toch blij met de nieuwe situatie.
Alle beginnersfouten maak ik ook en zo gebeurde het, dat ik onlangs op een verkeerd knopje drukte en ik het hele, zorgvuldig ingevoerde, Mas Blanc adressen bestand onvindbaar verstopte. Waarom ik geen back- ups maakte? Dat ga ik nu ook zeker doen. In correspondentie en archieven,hebben we aardig wat adressen terug gevonden. Nu u deze brief per Mail ontvangt, wil dat zeggen, dat uw mail adres is terug gevonden. Wilt u géén jaarlijks berichtje met een Mas Blanc foto van ons blijven ontvangen? Laat het dan even weten via het contactformulier van onze site www.masblanc.nl
Het al zo vele jaren stabiele weer rond de Mas, verraste ons dit jaar met een veelheid aan uitersten. De Cevenolse buren waren er niet echt van onder de indruk. Goed voor de natuur en volgend jaar “weer” als van ouds! Onze zwijntjes waren er in ieder geval tevreden mee. Heerlijke warmte, veel aaitjes van de gasten en af en toe een verfrissende douche, beviel ze prima.
Net zo instabiel als het weer, was de uitslag van de gemeenteraadsverkiezing. Dit stukje “couleur locale” willen wij u niet onthouden. Er deden twee partijen mee, die het gezegde: “In liefde en oorlog is alles toegestaan” al snel van toepassing verklaarden op hun campagne. Het was al een klucht, maar het werd pas echt leuk, toen de uitslag met één stem verschil bekend werd gemaakt. De verliezende partij eiste onmiddellijke hertelling. En constateerde dat niet de ander, maar zij één stem meer hadden. De bevolking (wij waren er ook) dromde samen voor het gemeentehuis. Eerst heerste opgewonden Zuid-Europese verontwaardiging. Nieuwe hertellingen volgden elkaar op, en naarmate de nacht vorderde, won bij de meesten de slaap het van de opwinding en partij trouw. De uiteindelijke verliezer claimde, met 54 (amusante) punten, fraude. Inmiddels wees de rechter er 53 af en gelaste een onderzoek naar één punt. Wordt vervolgd!
Allerminst instabiel bleek de relatie tussen Tein en Ciëlle. Ciëlle volgde in maart haar hart, en kwam bij Tein op de Mas wonen. Natuurlijk hielden we de amoureuze ontwikkelingen ( zij het onopvallend) nauwkeurig in de gaten, maar we zagen slechts tevreden- en genegenheid! Dat is dus goed nieuws, want het voortbestaan van de Mas, als vakantie paradijs, ligt in hun handen. Ciëlle is niet alleen een uitstekende en vrolijke gastvrouw, maar zorgt er (samen met Tein) ook voor, dat er in 2009 enkele nieuwe aspecten aan de Mas worden toegevoegd. Ik noem u: Een wandelweek, Fotograferen en Koken voor kinderen. Ook komt er een nieuwe Schilderleraar en wisten zij een breed getalenteerde gastdocent voor de Kookcursussen aan te trekken. Doe uzelf een plezier en bekijk de aangeboden activiteiten op www.frankrijkcreatief.nl De Combinatie cursus en het Zingen, bijvoorbeeld, waren dit jaar heerlijke weken. En wat dacht u van Sterrenkijken en Iconen schilderen? Lees er meer over.
Best lang geleden kwam Harry op de Mas en niet veel later wilde Eva, na haar afgeronde studie, ook wel drie maanden als vrijwilligster op de Mas helpen. Beiden beviel de Mas goed en beiden wilden wat langer blijven. Het werden jaren, waardoor velen van u hen kennen. Al spoedig bleek, dat er tussen hen meer dan alleen liefde voor de Mas speelde! Nu, acht jaar later, wonen ze vlak bij de Mas Blanc en werd er in oktober uit deze mooie jonge mensen een nog leuker klein manneke geboren. Felix gaat een zonnig leven tegemoet!
Was u in 2008 niet op de Mas, dan hebt u de nieuwe terrassen van het Auditorium en de Kapel nog niet met eigen ogen gezien. Wij zijn in ons enthousiasme gesterkt door de gasten die er gebruik van maakten. Ze zijn fraai en liggen gunstig ten opzichte van de zon.
Verleden jaar schreven wij u uitgebreid over de ziekte van onze kastanjeboom, en ons besluit om elk vallend blaadje op te rapen en te verbranden. De ontelbare eitjes van de kastanje minneermot, verstopt in de afgevallen bladeren,beleefden zo een warm maar vroegtijdig einde. De bijna 1000 uren die we investeerden in het blaadjes rapen hebben wel degelijk geholpen. De boom kreeg een gezond ogende start. Echter de motjes kwamen van heinde en ver naar onze gezonde boom gevlogen en daar begon het gedonder opnieuw. Wéér raapten we alle blaadjes. Nu zullen we begin 2009, via de wortels een geurstof toevoegen, waardoor de motjes de kastanje boom niet meer als hun favoriete hapje herkennen. Trappen ze erin of trappen ze er niet in?
Met name voor alle gasten, die de Mas poes en Carmel, ons hondje, vertroetelden, sturen we een lief beesten knipoogje mee. Natuurlijk wel op voorwaarde van extra aaitjes bij het weerzien!
Rest mij u niet alleen mooie feestdagen, maar vooral ook een gezond, liefdevol, en kredietcrisisloos 2009 toe te wensen. Onze gastvrijheid zal niet onder de economische problemen lijden, en ú zou die crisis mooi bij de neus nemen, door niet één, maar twee keer naar de Mas Blanc te komen!
Jan, en de andere Masselaars
www.masblanc.nl www.frankrijkcreatief.nl of een berichtje via bonjour@masblanc.nl
Mas Blanc Nieuwjaars Nieuwsbrief 2008 du Mas Blanc
In de nieuwsbrief van vorig jaar, vertelden wij u over Fleury. Deze meer dan oude Cevenolse boer, wist de diepte waarop “ onze” ondergrondse rivier stroomt, op de centimeter nauwkeurig vast te stellen. Dat ik, in mijn aanvankelijke ongeloof naar Fleury, niet alleen stond, bleek al snel toen het gastenseizoen weer begon. Velen vroegen naar het waarheidsge- halte van dat verhaal. Als ik aan deze ongelovige Thomassen opnieuw benadruk, dat Fleury echt niets méér nodig had dan een wastafelstop aan een kettinkje, vragen de meeste toch om te mogen zien, dat er ook echt water van uit de diepte van 80 meter naar boven komt. De oogjes glimmen als het gebeurt. Ik vertrouw erop, dat er een aantal “gelovigen” zijn bijgekomen!
Wellicht enigszins geïnspireerd door dit “geloven”, begonnen we in mei 2007 aan een uitdaging, die veel vertrouwen en doorzettingsvermogen vereiste. Al jaren zien we met pijn in het hart, dat onze majestueuze Kastanjeboom, steeds zwakker wordt. Dit komt door een nauwelijks zichtbaar motje dat eitjes legt in haar bladeren. De jonge larven smullen zodanig gulzig van het kastanjeblad, dat dit doodgaat en afvalt. In het dode blad zitten dan al ontelbare eitjes, klaar voor de aanval van het volgende jaar. Internet is alwetend, en zo lazen we, dat er nog geen remedie tegen dit, uit Azië gekomen, wezentje is gevonden.
Enige (bijna onmogelijke) oplossing is, om alle afgevallen blaadjes te verzamelen en te verbranden. Het volgende jaar zal de boom dan rust krijgen. Wist u hoeveel blaadjes er aan een kastanjeboom (kruin doorsnee van 14 meter) zitten?? Meerdere keren per dag, werden stuk voor stuk de blaadjes verzameld en in de openhaard verbrand. Het karwei duurde tot in november. Wordt ons vertrouwen beloond, dan treft u tijdens uw volgende vakantie op de Mas Blanc weer een stralende (zie foto) en dankbare Kastanjeboom aan.
Dit zal de laatste keer zijn dat we u bijpraten over de bouwactiviteiten onder aan de Mas berg. De Kapel, moest een waardig sluitstuk worden. Het geluk was ons opnieuw gunstig gezind. We vonden een koper die, zo mogelijk, nog enthousiaster was dan wij. Samen ontwierpen we een gewaagd, maar prachtig plan. De realisering ervan is een enorm compliment aan Harry en aan Dick, die met nieuwe staaltjes inventiviteit, hun gegroeide vakmanschap bewezen. Over een kleine maand is alles klaar en gaan zij, na zeven Mas jaren, hun eigen weg. Een boeiend hoofdstuk, met een prachtig en blijvend resultaat, wordt afgesloten.
Gaf Tein verleden winter de luiken een nieuwe fris blauwe kleur, dit jaar gaat hij een buiten- terras voor het Auditorium en de Kapel bouwen. Hierdoor kunt u straks, ook vanuit deze appartementen, direct op uw eigen terras ontbijten. Op zich al een reden om weer langs te komen! Een nog betere reden is, dat u dan kennis zult maken, met de charmante liefde van Tein. Ze kennen elkaar al vele jaren en Ciëlle wilde Tein (zo ook omgekeerd) niet langer missen. Mas Liefdes blijken sterk en dat wensen we ook hen van Harte toe.
Beslist niet onvermeld mag de geboorte van Fenna-Nadine blijven. Mijn 2e zoon Tim en Pauline waren vaak op de Mas, en de kans is daarom groot, dat velen van u hen hebben ontmoet. In 2007 verbleven ze met hun pas geboren zonnetje enkele maanden bij ons. Dit blije meisje stal niet alleen onze harten, ze straalde een boodschap van Rust uit. Hun verblijf op de Mas, was een tussenstap voor een definitief vertrek naar Spanje. Op zoek naar een mooie plek om hun eigen vakantieparadijs te stichten. We houden u op de hoogte.
De Mas varkentjes verbleven dit jaar in een superwei. Ze hadden een vijvertje om in te modderen, fruitbomen voor schaduw en vitamientjes, en kregen van bijna alle kinderen een aai of bewonderende blik. Komt u in het voorjaar, dan vindt u hun kwaliteit van leven terug in de gerechten van Lies en Jolanda. Trouwens, niet onvermeld mag de waardering blijven, die Lies ten deel viel voor de kwaliteit van haar kookcursussen. Gun uzelf een bijzondere week en schrijf in voor 2008. ( www.frankrijkcreatief.nl voor alle Mas cursussen.)
Dankzij de mond tot mond reclame die u ons blijft geven, hadden wij op de Mas ook in 2007 weer een seizoen met veel boeiende mensen als Gast. Ik vond het plezierig, dat recentelijk in het gastenboek van de Mas (op de site), ook aan dit aspect aandacht werd besteed. Lees het eens door, het is ook een compliment aan U.
Mij rest, u de groeten te doen van Mevr. Colenson en de wens uit te spreken, dat, na enkele feestdagen op vleugels, bij u een verlangen zal ontwaken naar een heerlijk zorgeloos en inspirerend 2008, met een daarin passende vakantie op de Mas Blanc.
NIEUWJAARS NIEUWSBRIEF.2007
De Wonderen zijn echt de wereld niet uit !
Nieuwjaars Nieuwsbrief 2010 (19e editie)
Vanaf de Mas Blanc berg, waar de contouren van de omgeving al eeuwen niet veranderen, is het niet eenvoudig om in te schatten wat de turbulentie van wereldwijd omvallende en wel of niet geredde banken, voor de gemiddelde Mas gast betekent. Tel daarbij op het alfabet aan griep variaties dat u bedreigt ( Is het waar dat we al bij de Q zijn?), en u begrijpt dat we dit jaar extra benieuwd zijn naar hoe het met u gaat!
Op de Mas Blanc blijft het gevoel van tijdloosheid zijn rustgevende werk doen. De natuur maakt je kleiner en nederiger dan je je in de “mens gemaakte” grote stad voelt. De bedragen, die de overheid in 2009 uit de hoge hoed toverde, en die de tientallen miljarden als vanzelfsprekend overschreden, deden ons duizelen. Onwillekeurig krijg je de neiging om ook achter de Mas prijzen een nulletje te plakken. Niet lang. De nederigheid die de natuur je oplegt, smoort die verleiding in de kiem. Daardoor kunt u ook in het 2e decennium van de 21e eeuw in het vóór- en naseizoen nog een hele week op de Mas logeren voor minder dan 20 euro per persoon per dag!
Onze kastanjeboom toonde zijn dankbaarheid voor 3 jaren noeste blaadjes opraap arbeid, door tot ver in de zomer zijn blad te behouden. Niet dat hij niet meer gevonden werd door nieuwe generaties motjes, maar zijn herstel is onmiskenbaar.
De droogte die het jaar 2009 kenmerkte was vaak onderwerp van gesprek in de kranten en tussen onze Cevenolse buren. Wij willen u niet onthouden hoe onze, steeds maar ouder wordende buurvrouw mevrouw Colenson, reageerde op het zo lang uitblijven van elke hemelse druppel water. Opnieuw een bewijs van de kennis die opgeslagen ligt in het geheugen van de mens die generaties opgroeide met de natuur. Mevrouw Colenson, maakte zich geen zorgen. Haar hele leven had haar man, in de jaren dat kerstmis op vrijdag viel, het land veel vroeger dan normaal voorbereid op het zaaien en planten. Vlak voor de kerst ging het zaad dan de droge grond in. Overvloedige Kerstregens zouden het laten kiemen en aanslaan. Daarover bestond voor haar geen twijfel!
U begrijpt het al. Aan de droogte kwam een einde op de (zater) dag na kerst. Sindsdien is er elke dag een stevige bui die de grond goed nat houdt. Na onze ervaringen met het open haard hout, en Fleury met zijn ondergrondse rivier, waarover wij u eerder vertelden, had Jolanda haar overtuiging dat je gras echt niet in december kunt zaaien, laten varen.
Ze heeft kort voor de kerst alle kale plekken los geharkt en van voldoende zaad voorzien.
Kom straks in het voorjaar het resultaat maar controleren!
Omdat er weer een mooi en gedeeltelijk vernieuwd cursus aanbod is in 2010 sturen we een overzichtje mee. Maar ook dat u Pasen op de Mas kunt vieren is nieuw!
Oh ja! Woont u in Utrecht of omgeving? Noteer dan even, dat u de Mas Blanc kwaliteit terug zult vinden op www.van-doorn.nl
Goede wensen heeft u tijdens de achter ons liggende dagen veel ontvangen. Onze wens is, dat u en wij in 2010 veel te wensen hebben! Immers:
Als je gezond bent heb je véél wensen. Ben je niet gezond, dan heb je er maar één!
Veel vakantie plezier van ons allemaal en natuurlijk TOT ZONS
Jan de Rooij
NIEUWJAARS NIEUWSBRIEF MAS BLANC 2009
Ruim een jaar geleden besloot ik een eigen laptop te nemen. Jaren had ik mijzelf verteld, dat de digitale communicatie wel weer over zou waaien. Immers telefoneren en schrijven was toch veel persoonlijker en gezelliger. De Mas Blanc, haar ligging en de reden waarom ik mij er bijna 20 jaar geleden vestigde, waren mijn bondgenoten in dit struisvogelgedrag . Ik behoor waarschijnlijk nu tot de laatste golf “bekeerden” en zit dagelijks op mijn computertje de Mas Blanc berichten te beantwoorden. Nog wel met onhandig tweevinger getyp, maar toch blij met de nieuwe situatie.
Alle beginnersfouten maak ik ook en zo gebeurde het, dat ik onlangs op een verkeerd knopje drukte en ik het hele, zorgvuldig ingevoerde, Mas Blanc adressen bestand onvindbaar verstopte. Waarom ik geen back- ups maakte? Dat ga ik nu ook zeker doen. In correspondentie en archieven,hebben we aardig wat adressen terug gevonden. Nu u deze brief per Mail ontvangt, wil dat zeggen, dat uw mail adres is terug gevonden. Wilt u géén jaarlijks berichtje met een Mas Blanc foto van ons blijven ontvangen? Laat het dan even weten via het contactformulier van onze site www.masblanc.nl
Het al zo vele jaren stabiele weer rond de Mas, verraste ons dit jaar met een veelheid aan uitersten. De Cevenolse buren waren er niet echt van onder de indruk. Goed voor de natuur en volgend jaar “weer” als van ouds! Onze zwijntjes waren er in ieder geval tevreden mee. Heerlijke warmte, veel aaitjes van de gasten en af en toe een verfrissende douche, beviel ze prima.
Net zo instabiel als het weer, was de uitslag van de gemeenteraadsverkiezing. Dit stukje “couleur locale” willen wij u niet onthouden. Er deden twee partijen mee, die het gezegde: “In liefde en oorlog is alles toegestaan” al snel van toepassing verklaarden op hun campagne. Het was al een klucht, maar het werd pas echt leuk, toen de uitslag met één stem verschil bekend werd gemaakt. De verliezende partij eiste onmiddellijke hertelling. En constateerde dat niet de ander, maar zij één stem meer hadden. De bevolking (wij waren er ook) dromde samen voor het gemeentehuis. Eerst heerste opgewonden Zuid-Europese verontwaardiging. Nieuwe hertellingen volgden elkaar op, en naarmate de nacht vorderde, won bij de meesten de slaap het van de opwinding en partij trouw. De uiteindelijke verliezer claimde, met 54 (amusante) punten, fraude. Inmiddels wees de rechter er 53 af en gelaste een onderzoek naar één punt. Wordt vervolgd!
Allerminst instabiel bleek de relatie tussen Tein en Ciëlle. Ciëlle volgde in maart haar hart, en kwam bij Tein op de Mas wonen. Natuurlijk hielden we de amoureuze ontwikkelingen ( zij het onopvallend) nauwkeurig in de gaten, maar we zagen slechts tevreden- en genegenheid! Dat is dus goed nieuws, want het voortbestaan van de Mas, als vakantie paradijs, ligt in hun handen. Ciëlle is niet alleen een uitstekende en vrolijke gastvrouw, maar zorgt er (samen met Tein) ook voor, dat er in 2009 enkele nieuwe aspecten aan de Mas worden toegevoegd. Ik noem u: Een wandelweek, Fotograferen en Koken voor kinderen. Ook komt er een nieuwe Schilderleraar en wisten zij een breed getalenteerde gastdocent voor de Kookcursussen aan te trekken. Doe uzelf een plezier en bekijk de aangeboden activiteiten op www.frankrijkcreatief.nl De Combinatie cursus en het Zingen, bijvoorbeeld, waren dit jaar heerlijke weken. En wat dacht u van Sterrenkijken en Iconen schilderen? Lees er meer over.
Best lang geleden kwam Harry op de Mas en niet veel later wilde Eva, na haar afgeronde studie, ook wel drie maanden als vrijwilligster op de Mas helpen. Beiden beviel de Mas goed en beiden wilden wat langer blijven. Het werden jaren, waardoor velen van u hen kennen. Al spoedig bleek, dat er tussen hen meer dan alleen liefde voor de Mas speelde! Nu, acht jaar later, wonen ze vlak bij de Mas Blanc en werd er in oktober uit deze mooie jonge mensen een nog leuker klein manneke geboren. Felix gaat een zonnig leven tegemoet!
Was u in 2008 niet op de Mas, dan hebt u de nieuwe terrassen van het Auditorium en de Kapel nog niet met eigen ogen gezien. Wij zijn in ons enthousiasme gesterkt door de gasten die er gebruik van maakten. Ze zijn fraai en liggen gunstig ten opzichte van de zon.
Verleden jaar schreven wij u uitgebreid over de ziekte van onze kastanjeboom, en ons besluit om elk vallend blaadje op te rapen en te verbranden. De ontelbare eitjes van de kastanje minneermot, verstopt in de afgevallen bladeren,beleefden zo een warm maar vroegtijdig einde. De bijna 1000 uren die we investeerden in het blaadjes rapen hebben wel degelijk geholpen. De boom kreeg een gezond ogende start. Echter de motjes kwamen van heinde en ver naar onze gezonde boom gevlogen en daar begon het gedonder opnieuw. Wéér raapten we alle blaadjes. Nu zullen we begin 2009, via de wortels een geurstof toevoegen, waardoor de motjes de kastanje boom niet meer als hun favoriete hapje herkennen. Trappen ze erin of trappen ze er niet in?
Met name voor alle gasten, die de Mas poes en Carmel, ons hondje, vertroetelden, sturen we een lief beesten knipoogje mee. Natuurlijk wel op voorwaarde van extra aaitjes bij het weerzien!
Rest mij u niet alleen mooie feestdagen, maar vooral ook een gezond, liefdevol, en kredietcrisisloos 2009 toe te wensen. Onze gastvrijheid zal niet onder de economische problemen lijden, en ú zou die crisis mooi bij de neus nemen, door niet één, maar twee keer naar de Mas Blanc te komen!
Jan, en de andere Masselaars
www.masblanc.nl www.frankrijkcreatief.nl of een berichtje via bonjour@masblanc.nl
Mas Blanc Nieuwjaars Nieuwsbrief 2008 du Mas Blanc
In de nieuwsbrief van vorig jaar, vertelden wij u over Fleury. Deze meer dan oude Cevenolse boer, wist de diepte waarop “ onze” ondergrondse rivier stroomt, op de centimeter nauwkeurig vast te stellen. Dat ik, in mijn aanvankelijke ongeloof naar Fleury, niet alleen stond, bleek al snel toen het gastenseizoen weer begon. Velen vroegen naar het waarheidsge- halte van dat verhaal. Als ik aan deze ongelovige Thomassen opnieuw benadruk, dat Fleury echt niets méér nodig had dan een wastafelstop aan een kettinkje, vragen de meeste toch om te mogen zien, dat er ook echt water van uit de diepte van 80 meter naar boven komt. De oogjes glimmen als het gebeurt. Ik vertrouw erop, dat er een aantal “gelovigen” zijn bijgekomen!
Wellicht enigszins geïnspireerd door dit “geloven”, begonnen we in mei 2007 aan een uitdaging, die veel vertrouwen en doorzettingsvermogen vereiste. Al jaren zien we met pijn in het hart, dat onze majestueuze Kastanjeboom, steeds zwakker wordt. Dit komt door een nauwelijks zichtbaar motje dat eitjes legt in haar bladeren. De jonge larven smullen zodanig gulzig van het kastanjeblad, dat dit doodgaat en afvalt. In het dode blad zitten dan al ontelbare eitjes, klaar voor de aanval van het volgende jaar. Internet is alwetend, en zo lazen we, dat er nog geen remedie tegen dit, uit Azië gekomen, wezentje is gevonden.
Enige (bijna onmogelijke) oplossing is, om alle afgevallen blaadjes te verzamelen en te verbranden. Het volgende jaar zal de boom dan rust krijgen. Wist u hoeveel blaadjes er aan een kastanjeboom (kruin doorsnee van 14 meter) zitten?? Meerdere keren per dag, werden stuk voor stuk de blaadjes verzameld en in de openhaard verbrand. Het karwei duurde tot in november. Wordt ons vertrouwen beloond, dan treft u tijdens uw volgende vakantie op de Mas Blanc weer een stralende (zie foto) en dankbare Kastanjeboom aan.
Dit zal de laatste keer zijn dat we u bijpraten over de bouwactiviteiten onder aan de Mas berg. De Kapel, moest een waardig sluitstuk worden. Het geluk was ons opnieuw gunstig gezind. We vonden een koper die, zo mogelijk, nog enthousiaster was dan wij. Samen ontwierpen we een gewaagd, maar prachtig plan. De realisering ervan is een enorm compliment aan Harry en aan Dick, die met nieuwe staaltjes inventiviteit, hun gegroeide vakmanschap bewezen. Over een kleine maand is alles klaar en gaan zij, na zeven Mas jaren, hun eigen weg. Een boeiend hoofdstuk, met een prachtig en blijvend resultaat, wordt afgesloten.
Gaf Tein verleden winter de luiken een nieuwe fris blauwe kleur, dit jaar gaat hij een buiten- terras voor het Auditorium en de Kapel bouwen. Hierdoor kunt u straks, ook vanuit deze appartementen, direct op uw eigen terras ontbijten. Op zich al een reden om weer langs te komen! Een nog betere reden is, dat u dan kennis zult maken, met de charmante liefde van Tein. Ze kennen elkaar al vele jaren en Ciëlle wilde Tein (zo ook omgekeerd) niet langer missen. Mas Liefdes blijken sterk en dat wensen we ook hen van Harte toe.
Beslist niet onvermeld mag de geboorte van Fenna-Nadine blijven. Mijn 2e zoon Tim en Pauline waren vaak op de Mas, en de kans is daarom groot, dat velen van u hen hebben ontmoet. In 2007 verbleven ze met hun pas geboren zonnetje enkele maanden bij ons. Dit blije meisje stal niet alleen onze harten, ze straalde een boodschap van Rust uit. Hun verblijf op de Mas, was een tussenstap voor een definitief vertrek naar Spanje. Op zoek naar een mooie plek om hun eigen vakantieparadijs te stichten. We houden u op de hoogte.
De Mas varkentjes verbleven dit jaar in een superwei. Ze hadden een vijvertje om in te modderen, fruitbomen voor schaduw en vitamientjes, en kregen van bijna alle kinderen een aai of bewonderende blik. Komt u in het voorjaar, dan vindt u hun kwaliteit van leven terug in de gerechten van Lies en Jolanda. Trouwens, niet onvermeld mag de waardering blijven, die Lies ten deel viel voor de kwaliteit van haar kookcursussen. Gun uzelf een bijzondere week en schrijf in voor 2008. ( www.frankrijkcreatief.nl voor alle Mas cursussen.)
Dankzij de mond tot mond reclame die u ons blijft geven, hadden wij op de Mas ook in 2007 weer een seizoen met veel boeiende mensen als Gast. Ik vond het plezierig, dat recentelijk in het gastenboek van de Mas (op de site), ook aan dit aspect aandacht werd besteed. Lees het eens door, het is ook een compliment aan U.
Mij rest, u de groeten te doen van Mevr. Colenson en de wens uit te spreken, dat, na enkele feestdagen op vleugels, bij u een verlangen zal ontwaken naar een heerlijk zorgeloos en inspirerend 2008, met een daarin passende vakantie op de Mas Blanc.
NIEUWJAARS NIEUWSBRIEF.2007
De Wonderen zijn echt de wereld niet uit !
Op een van onze wandelingen ontmoetten we een heel erg oud mannetje. Hij had een kleine vijver in z'n tuin. We mochten met hem meekijken. Hij boeide Jolanda en mij met z'n uitleg over hetgeen zich onder de waterspiegel afspeelde.
Of hij er niet een paar goudvisjes in wilde vroeg ik.
Enkele dagen later bond hij met vooroorlogse attributen de strijd aan met de jonge maar uiterst slimme goudwindes in de Mas vijver. Hij won. Fleury, want zo mochten we hem inmiddels noemen wilde iets terug doen.
Hij bood aan om te onderzoeken of er water in de bodem onder de Mas te vinden was. Gezien de droogte in onze streek hadden we enige jaren geleden een gespecialiseerd bureau zo'n studie laten doen. Hun antwoord was negatief.
Fleury liet zich daardoor niet uit het veld slaan en vroeg om een kadasterkaart van ons terrein. Daarmee kon hij thuis op z'n gemak bepalen òf en zo ja waar er water gevonden kon worden. Ik wist zeker dat door zijn hoge leeftijd zijn zinnen waren aangetast. Maar mocht je zo'n ietwat gebogen en langzaam voortschuifelende Cevenolse medemens teleurstellen? Jolanda had wel vertrouwen in hem en ging het A4tje met de plattegrond van het Masterrein halen.
Samen met zijn vrouw en een zo op het oog nog oudere broer verscheen Fleury na enige tijd opnieuw. De fles zelfgemaakte Pastis onder zijn arm diende om de kennismaking met vrouw en broer te beklinken.
Dat lukte prima en terwijl de broer vertelde dat ze het [klandestien] pastis maken van hun vader hadden geleerd, vroeg Fleury of een van ons een steen wit wilde schilderen. Hij had die straks nodig om de plek te markeren waar het water zich bevond. De twijfel in mijn ogen negeerde hij vriendelijk.
Na meerdere glaasjes besloot Fleury dat het zover was. Buiten gekomen haalde hij een oude wastafelstop aan zo`n kralen kettinkje uit zijn zak. Hij vroeg mij hem het perceel te wijzen waar hij thuis, op het kaartje,een kruisje gezet had. Dit bleek de parkeerplaats te zijn. Fleury ging aan het werk. Zijn uitstraling veranderde.
Geconcentreerd schuifelde hij een minuut of tien van links naar rechts en omgekeerd. Het kettinkje met de wastafelstop zwaaide soms heftig en soms rustig in het rond. Zonder enig teken van twijfel wees hij de plek aan waar de witte steen kon worden neergelegd. Kijkend naar onze beteuterde gezichten, sprak hij met een mooie glimlach: "Vanaf nu hebben jullie geen watergebrek meer.
Onder deze steen, op 74 meter diepte, is een toegang tot een onderaardse rivier. Water in overvloed!" Dat de Mas op een stevige rots is gebouwd, hadden we door de jaren heen wel gemerkt. Hoe reusachtig groot hij is werd duidelijk nadat de boormachine zijn werk was begonnen.
De 18 boren van 4 meter lengte veroorzaakten een, de hele dag durende, enorme bruine stofwolk van fijngemalen rots. Geen kruimel aarde en geen druppel water kwam er naar boven. De moed was mij inmiddels diep in de schoenen gezakt. Zoniet bij Fleury, hij straalde. Nog 2 meter, gebaarde hij boven het lawaai van de 19e boor uit. Ik keek hem meewarig aan.
Na ruim 73 meter werd het stof donkerder. Het verwaaide niet meer, maar viel naar de aarde terug. Het was vochtig en werd allengs vochtiger. De geweldige straal water die even later alle omstaanders deed juichen, was de mooiste regenbui die ik ooit heb meegemaakt.
Elke keer als ik de witte steen op de parkeerplaats zie liggen, besef ik, net als toen , dat er meer is tussen hemel en aarde dan ratio alleen.
Op zo'n belevenis kon eigenlijk niets anders dan een goed seizoen volgen. En dat was ook zo. De kleinkinderen, minder klein dan vorig jaar, zorgden weer voor veel Opa plezier en Tein de [ex] vrijwilliger, die verleden jaar besloot ook het volgende seizoen te blijven, nam ons veel werk uit handen.
Zijn aanwezigheid is wederzijds zò goed bevallen, dat we samen besloten dat hij voor onbepaalde tijd op de Mas blijft wonen en werken. Mikel, mijn zoon, die veel plezier beleeft aan zijn nieuwe werk als adviseur van een ieder die plannen heeft om zich vroeger of later in Frankrijk te vestigen, heeft toch tijd gevonden om alle actieve vacantiemogelijkheden op de Mas Blanc overzichtelijk op internet te zetten.
Kijk zelf maar op http://www.frankrijkcreatief.nl/