|
Nieuwjaars nieuwsbrief 2011 ( 20e editie)
Spannend jaartje was het hoor! Het begon al vroeg in januari 2010. Of de Mas Blanc even bij de inspecteur van belasting wilde komen. Nu was me dat in Nederland ook wel eens overkomen, maar dan wist je enerzijds zelf wel waarover het kon gaan, en anderzijds was er een begeleidend briefje waar fijntjes uit de doeken werd gedaan wat er van je verwacht werd. De franse convocatie was wel tijdig, want ik mocht tot eind februari mij in onzekerheid afvragen wat er “fout“ zat. Toen was het zover! Bij een kopje koffie legde de inspecteur uit dat zijn berekening van het resultaat van onze franse activiteiten nog al afweek. Hij kwam veel lager uit, en of ik dat kon uitleggen! Dat bestaat hier dus echt! We werden het snel eens. Een goed bericht komt hier in het zuiden zelden alleen. Er meldde zich vrijwilligers aan en wij ontmoetten er enkele. Dan moet je kiezen. Ontkomt een mens ooit aan vooroordelen?? Ik wees een potentiële vrijwilliger beargumenteerd af en tot mijn verbazing accepteerde deze dat niet en werd ik (ook met argumenten) ter verantwoording geroepen. Ja dat beviel mij wel en ik liet mijn (voor)oordeel varen. Zeven maanden later namen we afscheid van elkaar en kijken we alle twee terug op een mooie samenwerking, levensles en ervaring. Spannend was ook de vraag of onze nieuwe Kokkin Marjolein de harten van onze gasten sneller kon doen kloppen. Wij waren al overtuigd door haar, maar zou ze uit ons keukentje ook voor iedereen tegelijk haar creaties in top conditie op tafel kunnen zetten? Ja dat kon ze! Op het moment dat ik dit schrijf is Marjolein ontspannen bezig om de menu’ s voor 2011 te componeren. Wij proeven mee. Wat zeker spannend was, was de vraag of onze Agave haar bloei zou mogen voltooien? De wind kreeg steeds meer vat op haar uiteindelijk 6 meter hoge bloem. Een bloem die door menige gast werd aangezien voor een exotische boom. Niet vaak bloeit deze plant zo noordelijk, maar dit jaar bleken de omstandigheden gunstig, want er waren er een tiental volgens de franse televisie. Natuurlijk betreuren we dat deze wonderlijke bloem ook het einde van deze reusachtige plant met zich meebrengt. U zult haar dus missen bij uw volgende bezoek. Jolanda fotografeerde hem elke dag. Ook in de schemering toen de lucht rood kleurde. Onze zieke kastanjeboom waar we u al enkele jaren over bij praten, had dit jaar een krachtig herstel voor ons in petto. En dat terwijl in Genolhac, aan de voet van onze Mont Lozere, ze vrijwel allemaal gekapt moesten worden. Dat herstel is een mooie beloning voor de doorzetters onder de vrijwilligers (en gasten!) die alle afgevallen besmette blaadjes trouw bleven rapen en verbranden. Dit jaar kwam er hulp van de kool en pimpelmezen. Zij ontdekten dat de ziekte verspreidende motjes een lekkernij zijn! Zo vindt de natuur haar eigen oplossingen. Dit jaar kregen wij voor het eerst de vraag of we een cadeau bon konden maken. Kinderen wilden hun ouders een weekje Mas Blanc met een kook- of schildercursus aanbieden. (Wellicht een idee om (onopvallend) door te spelen!) Uw partner met een van onze cursussen verwennen mag ook ! Wat spannend en zeer bijzonder was, was de dag dat Adje Martens onze berg op kwam rijden. Hij stelde zich bescheiden voor als kunstenaar in Messing en Staal. Of hij een open lucht kunstwerk voor de Mas Blanc mocht maken? Een presentatie boek met prachtige beelden van zijn werk begeleidde zijn vraag. Wat kost zo een groot beeld wel niet mijnheer Martens? Als dan als antwoord komt: Niets!, schieten er allerlei gedachten door je hoofd. Waarom en waarom de Mas Blanc? Adje: “Omdat ik mijn brood meer dan goed verdien met mijn kunstwerken, ben ik een aantal jaren geleden begonnen met het maken van een kunstroute door Frankrijk van mijn eigen beelden. Elk jaar maak ik er één. De Mas Blanc vanwege haar markante geschiedenis en ligging op een van de mooiste plekjes van Frankrijk.” Het beeld kreeg de naam “De hoogmoed van Icarus” Het staat bij het zwembad terras en “vliegt/valt” in de richting van het dal. Mede door dit soort ontmoetingen staan we soms stil bij de vraag wat er nu precies voor zorgt dat wij en onze gasten het hier nu al decennia lang naar onze zin hebben. Het is nauwelijks te benoemen. Je moet het voelen. Zoals die dag eind Oktober samen met de cursisten van de kookcursus. We poften op het redelijk morsige erf van één van onze inheemse vrienden “castanges” (het Cevenolse woord voor châtaigne, de tamme kastanje). Op een houtvuurtje stond de koekenpan met gaatjes in de bodem, zodat het vuur de bast van de kastanjes kan verkolen, vredig te roken, terwijl de rosé ijverig werd weg geklokt en iedere nieuwkomer vrolijk nonchalant op beide wangen werd gekust. Dan voel je het. Op weg terug naar de Mas, groetten we een dorpeling met een grote mand vol “champignons”. Samen smoes je even over de vindplaatsen. (terwijl je van elkaar weet dat elk woord verzonnen is). Maar als je even later, hartelijk uitgenodige, met z’n allen bij hem op zijn terras in het late herfstzonnetje zit, en je ruikt de eerste geuren van het gistingsproces van zijn druivenoogst, dan voel je de echte Cevenolse gastvrijheid. Een druivenoogst die trouwens door een verschrikkelijke hagelbui tijdens de oogst qua kwantiteit wat tegenvalt, maar kwalitatief veel belooft. En of het niet op kan, krinkelen in de verte heel vredig wat rookpluimpjes op van smeulende vuurtjes. (Ja, hier mag je nog een fikkie stoken) Ze maken een eind aan al het overtolligs dat de zomer meebracht. Een bijna middeleeuwse setting die af en toe doorbroken wordt door een geweerschot van één van de 22.000 jagers die de Gard rijk is, begeleid door het nerveus blaffen van hun jachthonden zorgen ze voor de geluiden die bijdragen aan dat gevoel in de Cevennes te zijn. Wat wij er ook van vinden, hier ageert niemand tegen het in de hand houden van de 25.000 wilde zwijnen, om daarmee de massale vernielingen van deze kleine bulldozers te beteugelen. Het is dit geheel dat ons elke dag weer blij maakt. We sluiten af met de groeten van Mevrouw Colenson en de constatering dat onze vijgen en moerbeien oogst dit jaar uitbundig was. Dus staan er veel potjes jam op u te wachten ( neem de lege maar weer mee als u volgend jaar (terug)komt naar uw en onze Mas Blanc. Moge dat volgende jaar u veel goeds en bovenal gezondheid en liefde brengen. Jan en alle Masselaars!
Nieuwjaars Nieuwsbrief 2010 (19e editie) Vanaf de Mas Blanc berg, waar de contouren van de omgeving al eeuwen niet veranderen, is het niet eenvoudig om in te schatten wat de turbulentie van wereldwijd omvallende en wel of niet geredde banken, voor de gemiddelde Mas gast betekent. Tel daarbij op het alfabet aan griep variaties dat u bedreigt ( Is het waar dat we al bij de Q zijn?), en u begrijpt dat we dit jaar extra benieuwd zijn naar hoe het met u gaat! Op de Mas Blanc blijft het gevoel van tijdloosheid zijn rustgevende werk doen. De natuur maakt je kleiner en nederiger dan je je in de “mens gemaakte” grote stad voelt. De bedragen, die de overheid in 2009 uit de hoge hoed toverde, en die de tientallen miljarden als vanzelfsprekend overschreden, deden ons duizelen. Onwillekeurig krijg je de neiging om ook achter de Mas prijzen een nulletje te plakken. Niet lang. De nederigheid die de natuur je oplegt, smoort die verleiding in de kiem. Daardoor kunt u ook in het 2e decennium van de 21e eeuw in het vóór- en naseizoen nog een hele week op de Mas logeren voor minder dan 20 euro per persoon per dag! De droogte die het jaar 2009 kenmerkte was vaak onderwerp van gesprek in de kranten en tussen onze Cevenolse buren. Wij willen u niet onthouden hoe onze, steeds maar ouder wordende buurvrouw mevrouw Colenson, reageerde op het zo lang uitblijven van elke hemelse druppel water. Opnieuw een bewijs van de kennis die opgeslagen ligt in het geheugen van de mens die generaties opgroeide met de natuur. Mevrouw Colenson, maakte zich geen zorgen. Haar hele leven had haar man, in de jaren dat kerstmis op vrijdag viel, het land veel vroeger dan normaal voorbereid op het zaaien en planten. Vlak voor de kerst ging het zaad dan de droge grond in. Overvloedige Kerstregens zouden het laten kiemen en aanslaan. Daarover bestond voor haar geen twijfel! U begrijpt het al. Aan de droogte kwam een einde op de (zater) dag na kerst. Sindsdien is er elke dag een stevige bui die de grond goed nat houdt. Na onze ervaringen met het open haard hout, en Fleury met zijn ondergrondse rivier, waarover wij u eerder vertelden, had Jolanda haar overtuiging dat je gras echt niet in december kunt zaaien, laten varen. Ze heeft kort voor de kerst alle kale plekken los geharkt en van voldoende zaad voorzien. Kom straks in het voorjaar het resultaat maar controleren! Omdat er weer een mooi en gedeeltelijk vernieuwd cursus aanbod is in 2010 sturen we een overzichtje mee. Maar ook dat u Pasen op de Mas kunt vieren is nieuw! Als je gezond bent heb je véél wensen. Ben je niet gezond, dan heb je er maar één! Veel vakantie plezier van ons allemaal en natuurlijk TOT ZONS Jan de Rooij
Alle beginnersfouten maak ik ook en zo gebeurde het, dat ik onlangs op een verkeerd knopje drukte en ik het hele, zorgvuldig ingevoerde, Mas Blanc adressen bestand onvindbaar verstopte. Waarom ik geen back- ups maakte? Dat ga ik nu ook zeker doen. In correspondentie en archieven,hebben we aardig wat adressen terug gevonden. Nu u deze brief per Mail ontvangt, wil dat zeggen, dat uw mail adres is terug gevonden. Wilt u géén jaarlijks berichtje met een Mas Blanc foto van ons blijven ontvangen? Laat het dan even weten via het contactformulier van onze site www.masblanc.nl Het al zo vele jaren stabiele weer rond de Mas, verraste ons dit jaar met een veelheid aan uitersten. De Cevenolse buren waren er niet echt van onder de indruk. Goed voor de natuur en volgend jaar “weer” als van ouds! Onze zwijntjes waren er in ieder geval tevreden mee. Heerlijke warmte, veel aaitjes van de gasten en af en toe een verfrissende douche, beviel ze prima. Net zo instabiel als het weer, was de uitslag van de gemeenteraadsverkiezing. Dit stukje “couleur locale” willen wij u niet onthouden. Er deden twee partijen mee, die het gezegde: “In liefde en oorlog is alles toegestaan” al snel van toepassing verklaarden op hun campagne. Het was al een klucht, maar het werd pas echt leuk, toen de uitslag met één stem verschil bekend werd gemaakt. De verliezende partij eiste onmiddellijke hertelling. En constateerde dat niet de ander, maar zij één stem meer hadden. De bevolking (wij waren er ook) dromde samen voor het gemeentehuis. Eerst heerste opgewonden Zuid-Europese verontwaardiging. Nieuwe hertellingen volgden elkaar op, en naarmate de nacht vorderde, won bij de meesten de slaap het van de opwinding en partij trouw. De uiteindelijke verliezer claimde, met 54 (amusante) punten, fraude. Inmiddels wees de rechter er 53 af en gelaste een onderzoek naar één punt. Wordt vervolgd! Allerminst instabiel bleek de relatie tussen Tein en Ciëlle. Ciëlle volgde in maart haar hart, en kwam bij Tein op de Mas wonen. Natuurlijk hielden we de amoureuze ontwikkelingen ( zij het onopvallend) nauwkeurig in de gaten, maar we zagen slechts tevreden- en genegenheid! Dat is dus goed nieuws, want het voortbestaan van de Mas, als vakantie paradijs, ligt in hun handen. Ciëlle is niet alleen een uitstekende en vrolijke gastvrouw, maar zorgt er (samen met Tein) ook voor, dat er in 2009 enkele nieuwe aspecten aan de Mas worden toegevoegd. Ik noem u: Een wandelweek, Fotograferen en Koken voor kinderen. Ook komt er een nieuwe Schilderleraar en wisten zij een breed getalenteerde gastdocent voor de Kookcursussen aan te trekken. Doe uzelf een plezier en bekijk de aangeboden activiteiten op www.frankrijkcreatief.nl De Combinatie cursus en het Zingen, bijvoorbeeld, waren dit jaar heerlijke weken. En wat dacht u van Sterrenkijken en Iconen schilderen? Lees er meer over. Best lang geleden kwam Harry op de Mas en niet veel later wilde Eva, na haar afgeronde studie, ook wel drie maanden als vrijwilligster op de Mas helpen. Beiden beviel de Mas goed en beiden wilden wat langer blijven. Het werden jaren, waardoor velen van u hen kennen. Al spoedig bleek, dat er tussen hen meer dan alleen liefde voor de Mas speelde! Nu, acht jaar later, wonen ze vlak bij de Mas Blanc en werd er in oktober uit deze mooie jonge mensen een nog leuker klein manneke geboren. Felix gaat een zonnig leven tegemoet! Rest mij u niet alleen mooie feestdagen, maar vooral ook een gezond, liefdevol, en kredietcrisisloos 2009 toe te wensen. Onze gastvrijheid zal niet onder de economische problemen lijden, en ú zou die crisis mooi bij de neus nemen, door niet één, maar twee keer naar de Mas Blanc te komen! Jan, en de andere Masselaars www.masblanc.nl www.frankrijkcreatief.nl of een berichtje via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.
Mas Blanc Nieuwjaars Nieuwsbrief 2008 du Mas Blanc In de nieuwsbrief van vorig jaar, vertelden wij u over Fleury. Deze meer dan oude Cevenolse boer, wist de diepte waarop “ onze” ondergrondse rivier stroomt, op de centimeter nauwkeurig vast te stellen. Dat ik, in mijn aanvankelijke ongeloof naar Fleury, niet alleen stond, bleek al snel toen het gastenseizoen weer begon. Velen vroegen naar het waarheidsge- halte van dat verhaal. Als ik aan deze ongelovige Thomassen opnieuw benadruk, dat Fleury echt niets méér nodig had dan een wastafelstop aan een kettinkje, vragen de meeste toch om te mogen zien, dat er ook echt water van uit de diepte van 80 meter naar boven komt. De oogjes glimmen als het gebeurt. Ik vertrouw erop, dat er een aantal “gelovigen” zijn bijgekomen! Wellicht enigszins geïnspireerd door dit “geloven”, begonnen we in mei 2007 aan een uitdaging, die veel vertrouwen en doorzettingsvermogen vereiste. Al jaren zien we met pijn in het hart, dat onze majestueuze Kastanjeboom, steeds zwakker wordt. Dit komt door een nauwelijks zichtbaar motje dat eitjes legt in haar bladeren. De jonge larven smullen zodanig gulzig van het kastanjeblad, dat dit doodgaat en afvalt. In het dode blad zitten dan al ontelbare eitjes, klaar voor de aanval van het volgende jaar. Internet is alwetend, en zo lazen we, dat er nog geen remedie tegen dit, uit Azië gekomen, wezentje is gevonden. Dit zal de laatste keer zijn dat we u bijpraten over de bouwactiviteiten onder aan de Mas berg. De Kapel, moest een waardig sluitstuk worden. Het geluk was ons opnieuw gunstig gezind. We vonden een koper die, zo mogelijk, nog enthousiaster was dan wij. Samen ontwierpen we een gewaagd, maar prachtig plan. De realisering ervan is een enorm compliment aan Harry en aan Dick, die met nieuwe staaltjes inventiviteit, hun gegroeide vakmanschap bewezen. Over een kleine maand is alles klaar en gaan zij, na zeven Mas jaren, hun eigen weg. Een boeiend hoofdstuk, met een prachtig en blijvend resultaat, wordt afgesloten. Gaf Tein verleden winter de luiken een nieuwe fris blauwe kleur, dit jaar gaat hij een buiten- terras voor het Auditorium en de Kapel bouwen. Hierdoor kunt u straks, ook vanuit deze appartementen, direct op uw eigen terras ontbijten. Op zich al een reden om weer langs te komen! Een nog betere reden is, dat u dan kennis zult maken, met de charmante liefde van Tein. Ze kennen elkaar al vele jaren en Ciëlle wilde Tein (zo ook omgekeerd) niet langer missen. Mas Liefdes blijken sterk en dat wensen we ook hen van Harte toe. Beslist niet onvermeld mag de geboorte van Fenna-Nadine blijven. Mijn 2e zoon Tim en Pauline waren vaak op de Mas, en de kans is daarom groot, dat velen van u hen hebben ontmoet. In 2007 verbleven ze met hun pas geboren zonnetje enkele maanden bij ons. Dit blije meisje stal niet alleen onze harten, ze straalde een boodschap van Rust uit. Hun verblijf op de Mas, was een tussenstap voor een definitief vertrek naar Spanje. Op zoek naar een mooie plek om hun eigen vakantieparadijs te stichten. We houden u op de hoogte. De Mas varkentjes verbleven dit jaar in een superwei. Ze hadden een vijvertje om in te modderen, fruitbomen voor schaduw en vitamientjes, en kregen van bijna alle kinderen een aai of bewonderende blik. Komt u in het voorjaar, dan vindt u hun kwaliteit van leven terug in de gerechten van Lies en Jolanda. Trouwens, niet onvermeld mag de waardering blijven, die Lies ten deel viel voor de kwaliteit van haar kookcursussen. Gun uzelf een bijzondere week en schrijf in voor 2008. ( Dankzij de mond tot mond reclame die u ons blijft geven, hadden wij op de Mas ook in 2007 weer een seizoen met veel boeiende mensen als Gast. Ik vond het plezierig, dat recentelijk in het gastenboek van de Mas (op de site), ook aan dit aspect aandacht werd besteed. Lees het eens door, het is ook een compliment aan U.
NIEUWJAARS NIEUWSBRIEF.2007
|
 |
 |